Depresja jest czwartą chorobą na liście największych problemów zdrowotnych współczesnego społeczeństwa. W Polsce liczbę osób z depresją szacuje się na 1,2-1,5 mln. Choroba ta dotyka wiele różnych sfer życia człowieka, powodując cierpienie emocjonalne. Dzieje się tak dlatego, że to właśnie emocje pełnią kluczową rolę w powstawaniu i przebiegu depresji.
Jednym z autorytetów w zrozumieniu i leczeniu depresji był amerykański psychiatra i psychoterapeuta, dr Alexander Lowen. Twierdził on, że autoekspresja jest jedną z najsilniejszych potrzeb człowieka, zaraz za potrzebą bycia kochanym. W depresji jest stłumiona, silnie ograniczona lub może być aktywna tylko w wąskich obszarach życia, np. w pracy. Tłumienie uczuć sprawia, że jednostka jest podatna na depresję, nie może polegać na swoich emocjach, nie ma z nimi kontaktu, nie ma się czym kierować.
Różnica pomiędzy zdrowym a depresyjnym funkcjonowaniem emocjonalnym jest taka, że u osoby w depresji emocje są w tzw. zatrzymaniu. W związku z tym osoba ta jest niezdolna do reagowania na wydarzenia z otaczającego ją świata, np. nie odzyskuje wiary, gdy sytuacja się poprawia, lub nie mija jej przygnębienie, gdy ustaje przyczyna smutku. Najczęściej tłumionymi emocjami w depresji są smutek, żal, rozpacz i gniew. W ich miejsce pojawia się zbiór przekonań albo wyobrażeń o świecie, które kierują zachowaniami, np. “trzeba być zawsze przygotowanym do pracy”, “trzeba być matką zawsze dostępną dla dzieci”. Osoba pogrążona w depresji jest jakby zamrożona. W poważnych przypadkach brak reakcji na świat zewnętrzny bywa ewidentny, chory może spędzać w łóżku cały dzień, patrzeć nieruchomo w sufit, jest niezdolny do wskrzeszenia energii do jakiegokolwiek działania.
Charakterystyczna w depresji jest trudność w rozpoznawaniu potrzeb emocjonalnych lub rozpoznawanie ich na bardzo ogólnym poziomie, np: „pragnę miłości”,” chcę być szczęśliwy”. Dominuje niepokój, apatia, przygnębienie. Inne typowe odczucia i emocje to:
• stale obniżony nastrój,
• poczucie bezsilności,
• poczucie wewnętrznej pustki,
• rozpacz,
• brak siły i energii,
• obojętność,
• poczucie winy, wstyd,
• poczucie bezużyteczności,
• huśtawka nastrojów, czasami okresy euforii,
• niezdolność do odczuwania radości,
• negowanie smutku,
• poczucie niezaspokojenia, nienasycenia,
• wybuchy gniewu.

Emocje i uczucia w depresji są mało wyraźne i słabo odczuwalne. Według A.Lowena istotą depresji jest właśnie niedoznawanie uczuć. Depresja jest bezpośrednim skutkiem zablokowania emocji. Zdarza się, i to nierzadko, że osoby w depresji nie płakały od kilku lat. Gdy zaczynamy wchodzić w kontakt z emocjami i uświadamiamy sobie, co do nas mówią, uczymy się wyrażać je wprost, depresja zaczyna słabnąć, dając możliwość powrotu do pełnego doświadczania życia.

Sylwia Kowalczyk – psychoterapeutka Gestalt, pedagog. Pracuje w jednej z warszawskich szkół. W Pracowni Psychoterapii I Psychoedukacji Dobre Więzi prowadzi psychoterapię indywidualną dorosłych, konsultacje rodzicielskie oraz terapię par (www.dobrewiezi.pl). W ramach „RE:akcji w depresji” będzie prowadziła warsztat „Skazany na depresję? – znaczenie przekazów rodzinnych w problematyce depresji” (www.reakcjawdepresji.pl).

Małgorzata Bułhak – psychoterapeutka Gestalt, psycholog. Pracuje w Poradni Rodzinnej Powiślańskiej Fundacji Społecznej. W Pracowni Psychoterapii Dobre Więzi prowadzi psychoterapię indywidualną młodzieży i dorosłych, konsultacje rodzicielskie oraz terapię par (www.dobrewiezi.pl). W ramach „RE:akcji w depresji” będzie współprowadzić warsztat „Skazany na depresję? – znaczenie przekazów rodzinnych w problematyce depresji” (www.reakcjawdepresji.pl).

LOGO_Re_Akcja_w_depresji

Reklamy